ساماندهی اسکان­های غیر رسمی شهری با در نظر داشتن مدل LR در بندرانزلی

قسمتی از متن پایان نامه :

1-1-1: مفهوم ظرفیت­سازی

تعریف روشن و کامل از ظرفیت­سازی دشوار می باشد. زیرا که در حوزه­های مختلف اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی تعاریف ویژه­ای از آن به اقدام می باشد. این اصطلاح در طی دو دهه اخیر از سوی بیشتر دولت­ها در کشورهای «جنوب» برای ارتقای مهارت­ها و توانایی­ها در رسیدن به منظورهای خاصی که اکثراً دارای  مضمون­های اجتماعی و اقتصادی می باشد به کار رفته می باشد. در سال 1991، UNDP ، ظرفیت­سازی را ایجاد محیطی توانمند از طریق به کارگیری سیاست­ها و چارچوب­های قانونی مناسب، توسعه نهادی، مشارکت اجتماعات محلی (به ویژه زنان)، توسعه منابع انسانی و تقویت سامانه­های مدیریتی تعریف نمود. همچنین UNDP، ظرفیت­سازی را فرآیندی مداوم و بلندمدت دانست که در طی آن همه عناصر و نهادهای اجتماعی اعم از اجتماعات محلی، نهادهای غیردولتی، نهادهای محلی خدمات­رسان، موسسات حرفه­ای و دانشگاهی و غیره در آن مشارکت دارند. در یک گستره محدودتر ظرفیت­سازی، به معنای آموزش منابع انسانی و در مفهومی عام­تر، به توسعه نهادی (Institutional development) معنی شده می باشد. ظرفیت­سازی به شکل­گیری شرایطی تصریح دارد که به افزایش توانایی افراد، اجتماعات و نهادها جهت ایفای وظایف مقتضی و انجام
تأثیر­های محوله به صورت مؤثر، کارآمد و پایدار منجر می­گردد (IHS and DPU, Ibid, p1). به تعبیری دیگر ظرفیت­سازی تصریح به سرمایه­گذاری بر روی مردم، نهادها و شیوه­هایی می باشد که رسیدن به اهداف معینی از توسعه را برای کشورها میسر می­سازد (McGinty&Cook,2002,p1). در ارتباط با مسائل شهری، ظرفیت­سازی اصطلاحی می باشد که طی یک دهه اخیر در برنامه­ها و طرح­های توسعه با رویکرد ویژه به مفهوم پایداری شهری مانند در ارتباط با ارتقاءبخشی و ارتقای توانمندی اجتماع محلی سکونتگاه­های غیررسمی به کار گرفته می­گردد. در اکثر متون تخصصی، ظرفیت­سازی به معنای افزایش قابلیت و توانایی اشخاص، اجتماعات محلی و یا نهادها در انجام مؤثر، کارآمد و پایدار عملکردهای­شان تعریف می­گردد. در این راستا، ظرفیت (Capacity) عبارتست از قدرت یک سامانه، اجتماع، شخص و یا نهاد برای انجام امور Van (Geene,2003,p4)، ظرفیت­سازی، دانش، مهارت و فنون اشخاص، گروه­ها و اجتماعات محلی را جهت مدیریت و تداوم فرآیند توسعه ارتقاء بخشیده و از آن طرفداری می­کند (Chapman and kirk,2001,P iv). به تعبیری دیگر ظرفیت­سازی فرآیندی می باشد که در طی آن اشخاص و گروه­ها، فعالیت­ها و مسئولیت­های جدیدی را که از آن تحت عنوان «یادگیری از طریق انجام امور» (learning by doing) نام برده می­گردد، به عهده می­گیرند (A.C.O.R.D,2002,p14). این فرآیند در ارتباط جدایی­ناپذیر با تأثیر فعال مشارکتی و طریقه عملی انجام مسئولیت­های پذیرفته شده قرار می­گیرد

سوالات یا اهداف این پایان نامه :

اصلی­ترین سؤال پژوهش این می باشد که دولت در ساماندهی سکونتگاه­های غیررسمی چه رویکردهایی را اتخاذ نموده می باشد؟ آیا این رویکردها در دوره های مختلف موجب پایداری سکونتگاه­های غیررسمی شده می باشد؟

ـ آیا ساکنان مجموعه­های تجمیع شده از زندگی در این مجموعه­ها، نسبت به مکان قبلی زندگی خود، رضایت دارند؟

ـ آیا ساکنان مجموعه­های تجمیع شده مایلند که مجموعه­های مسکونی در اطراف محل سکونت آنها توسعه یابد و بالعکس، آیا ساکنان اطراف مجموعه­های تجمیع شده حاضرند در مجموعه­های مشابه زندگی کنند و یا حداقل، در ساخت آن مشارکت داشته باشند؟

ـ راه حل بهبود مساله چیست و یا به تعبیری با چه راه حلی می توان به پدیده اسکان غیررسمی در بندرانزلی پایان داد؟

شما می توانید مطالب مشابه این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید

 دانلود متن کامل پایان نامه جغرافیا در لینک پایین صفحه